વડોદરાથી સિઓલ….વાયા દિલ્હી….

બહુ ઝડપથી મુગ્ધ થઇ જવું અને માણવું એ મારો સ્વભાવ છે.   તેમાં પણ આ તો જિંદગીનો પહેલો વિદેશ પ્રવાસ.. અને એ પણ, વડાપ્રધાનના ખાસ વિમાનમાં…જી20  જેવા વિશ્વના ટોચના દેશના નેતાઓનું સંમેલન અને તેમાં વિશ્વભરમાંથી આવેલા છ હજાર પત્રકારોમાંના એક આપણે હોઇએ…ખુમાર ચઢવો બહુ સ્વાભાવિક અને સહજ હતો. કદાચ..આવા પ્રસંગે ખુમાર ના હોય તો એ એબ્નોર્માલિટી કહેવાય અને થેન્ક ગોડ !  હું નોર્મલ છું.

પણ, એ ખુમાર, એ કેફ, એ મુગ્ધતા કોઇપણ બાબતને યથાતથ નિહાળવાની ક્ષમતા છિનવી લે છે. એટલે જ નક્કી કર્યું , ભલે, થોડુંક મોડું થાય પણ કોરિયા ડાયરી થોડોક કેફ ઉતર્યા પછી લખીશ.

પણ, સીધા કોરિયા જતાં પહેલાં મારે વડોદરાથી દિલ્હી જવું પડયું હતું અને એટલે જ દિલ્હીની થોડી વાત કરી લેવી પડશે.

તા. 9-11-2010

દિલ્હી સ્ટેશને ઉતરતાં વેંત દિલ્હી પોલીસનો બહુ સારો અનુભવ થયો. સ્ટેશનથી કોઇ રીક્ષાવાળા રફી માર્ગ જેવા વિસ્તારમાં આવવા તૈયાર ન હતા.  એ તો મને રફી માર્ગ પહોંચ્યા પછી ખબર પડી કે કેન્દ્ર સરકારના મોટાભાગના મંત્રાલયોની ઓફિસ આ વિસ્તારમાં છે. અહીં, જનરલી કોઇ રીક્ષામાં આવવાવાળું હોય નહીં એટલે બિચારા રીક્ષાવાળાને વળતી સવારી મળે નહીં. પણ, સ્ટેશને તો હું બરાબરનો અટવાયો  હતો. પછી, શું સુઝયું કે ચાલતો ચાલતો નજીકના ટ્રાફિક સર્કલ પર ગયો અને ત્યાં ટ્રાફિક મેનેજ કરતા પોલીસવાળાને વાત કરી. એણે મને બહુ સરસ રિસ્પોન્સ આપ્યો. એકદમ નમ્રતાથી કહ્યું , હું તમારા માટે કાંઇક વ્યવ્સ્થા કરું છું.  થોડી વારમાં એક રીક્ષા વાળો ત્યાંથી પસાર થયો એટલે તેણે તેને અટકાવ્યો અને કહ્યું, આમને રફીમાર્ગ ઉતારી દેજે અને મને કહ્યું કે, સાહેબ, આ તમને તમારી જગ્યાએ ઉતારી દેશે અને ભાડું પણ વાજબી લેશે. વાજબી ભાડાંની વાત એણે રીક્ષાવાળાને જ સંભળાવવા કહી હતી. અને આમ….દિલ્હી પહોંચ્યાના એક કલાક પછી હું આઇએનએસ બિલ્ડીંગ પહોંચ્યો.

આઇએનએસ એટલે દેશના તમામ ન્યુઝપેપરના સંગઠન ઇન્ડિયન ન્યુઝપેપર સોસાયટીની અહીં ઓફિસ છે. દેશના લગભગ તમામ ભાષાના તમામ મુખ્ય અખબારોના દિલ્હી બ્યુરો આ બિલ્ડીંગમાં છે. નજીકમાં જ પ્રેસ કલબ અને પ્રેસ ટ્રસ્ટ ઓફ ઇન્ડીયા એટલે કે જે પીટીઆઇના સમાચારો  આપણે દાયકાઓથી છાપાંઓમાં વાંચતા રહીએ છીએ તેની પણ ઓફિસ બાજુમાં જ છે.  દેશની રાજધાનીમાં બનતી રોજેરોજની ઘટનાઓ, ઘટનાપ્રવાહો,  સમગ્ર દેશને અસરકર્તા નિર્ણયો અને પ્રક્રિયાઓની વાત આ બિલ્ડીંગમાંથી કરોડો ભારતીયો સુધી તેમની ભાષામાં પહોંચે છે.  જેમણે કોઇ છાપાંની ઓફિસમાં આવતા સમાચારો. ત્યાંથી પ્રસરતા સમાચારોનું વાતાવરણ અનુભવ્યું હોય તેઓ કદાચ એ વખતની મારી ફિલીંગ સમજી શકશે.

દિલ્હી એટલે સ્વાર્થી અને મતલબી લોકોનું શહેર એવું વાંચ્યું કે સાંભળ્યું હતું.  એવું પણ સાંભળ્યું હતું કે દિલ્હીમાં ડગલે ને પગલે સિકયોરિટીની કનડગત છે. પણ, મને દર વખતે  જુદો અનુભવ થતો ગયો. કદાચ સ્ટેશને પેલા પોલીસવાળાએ સારા અનુભવના શુકન કરાવ્યાં હતાં. દિલ્હીમાં મેટ્રો ટ્રેનના સ્ટાફ અને સિકયુરિટી પર્સોનલથી માંડીને શાસ્ત્રી ભવનના  સિકયોરિટી કાઉન્ટર અને એરફોર્સ સ્ટેશન પાલમ ખાતેના એરફોર્સના કર્મચારીઓ સુધી. નમ્રતા , શિષ્ટ વાતચીત, અજાણી વ્યક્તિને મદદરૂપ બનવા શકય તેટલા પ્રયાસો આ બધું સ્પર્શી ગયું. એટલા માટે ખાસ , કે વડોદરામાં અને ગુજરાતમાં મેં ઘણા સરકારી સમારંભો એટેન્ડ કર્યા છે અને તેમાં સિકયોરિટીના નામે થતી હેરાનગતિનો જાત અનુભવ કર્યો છે.  સમાચારો માટે ઘણી વખત પોલીસ સાથે પનારો પાડયો છે અને એ વખતે પોલીસની બિનજરૂરી કડકાઇ, રૂક્ષતા , દરેક સાથે તોછડાઇથી જ વાત કરવાની શૈલી એ બધાનો અનુભવ કર્યો છે.

શાસ્ત્રી ભવન એટલે દેશના વિદેશ મંત્રાલય સહિતના બીજાં અનેક મંત્રાલયોની કચેરી ધરાવતું અનેક બ્લોકનું બનેલું સંકુલ.  અહીં સાંજે વિદેશ સચિવ નિરૂપમા રાવની પ્રેસ કોન્ફરન્સ હતી.  ઓબામાની ભારતમાંથી હજુ સવારે જ વિદાય થઇ હતી એટલે એ મુલાકાત અંગે ભારતના વિદેશ મંત્રાલયના સત્તાવાર પ્રત્યાઘાત જાણવા દિલ્હીનું મિડીયા આતુર હતું. સમગ્ર કોન્ફરન્સ હોલ ખીચોખીચ ભરાયેલો હતો. દેશના તમામ અગ્રણી છાપાં અને ચેનલો ઉપરાંત વિદેશી મિડીયાના પ્રતિનિધિઓ પણ હાજર હતા.  વડોદરા અને ગુજરાત બહારના મિડીયા માટેનું આ મારું પહેલું એકસ્પોઝર… બધા પત્રકારો શાંતિથી વારાફરતી પોતાના પ્રશ્નો, પેટા પ્રશ્નો રજુ કરતા જાય. નિરૂપમા રાવ તેના બહુ સ્પષ્ટ અને નિખાલસ જવાબો આપતા જાય..કોઇ પ્રશ્ન ટાળવાની વાત નહીં કે ગોળ ગોળ જવાબો નહીં…મને ખબર છે કે વિદેશી મિડીયાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા એક ભારતીય પત્રકારે તો બહુ તોછડાઇથી અને નિરૂપમા રાવ પર અંગત પ્રહારો કરતો પ્રશ્ન પુછયો. એની ભાષા ખરેખર બહુ એબ્યુઝીવ હતી. પણ, નિરુપમા રાવે જરા પણ ઉશ્કેરાયા વિના એને જવાબ આપ્યો. જોકે, એ વખતે બાકી તમામ પત્રકારોએ એક અવાજે પેલા પત્રકારને ઝાટકી નાખ્યો અને કહ્યું કે પ્રશ્ન પુછવાની આ રીત બરાબર નથી. તમારે આ ભાષામાં વાત કરવાની જરૂર નથી.  આ પ્રોફશનાલિઝમ જોઇને આનંદ થયો.

આ પ્રેસ કોન્ફરન્સ અને એ પછીની પ્રેસ કોન્ફરન્સીસ માં મને એક લાક્ષણિકતા જોવા મળી  કે પહેલાં સત્તાવાર બ્રિફીંગ થાય. તેના પર સવાલ-જવાબનું સેશન ચાલે. એ પછી તમામ કેમેરા અને માઇક્સ બંધ કરાવી દેવામાં આવે અને બાદમાં, અધિકારીઓ દ્વારા બિનસત્તાવાર એટલે કે જેમાં કોઇ અધિકારીના નામનો ઉલ્લેખ કર્યા સિવાય સમાચાર આપવાના હોય છે એવું બ્રિફીંગ થાય. અહીં  અધિકારીઓ જરા વધુ ખુલ્લીને વાત કરે. નિરુપમા રાવે એક પ્રશ્નનો સરસ જવાબ આપ્યો કે વિદેશ નીતિમાં કયારેક મૌનથી વાતો કરવાની હોય છે અને કયારેક કેટલીક વાત બિટવીન ધ લાઇન્સ કહેવાની હોય છે. સરકાર જે વાત બાકીની દુનિયા સુધી ગર્ભિત રીતે પહોંચાડવા માગતી હોય તે આ બિનસત્તાવાર બ્રિફીંગમાં કહેવાતી હોય છે. આ સત્તાવાર અને પછી બિનસત્તાવાર બ્રિફીંગનો સિલસિલો બાકીના ત્રણ દિવસ પ્લેનમાં અને સિઓલમાં પણ ચાલતો રહ્યો.

Advertisements

16 thoughts on “વડોદરાથી સિઓલ….વાયા દિલ્હી….

  1. sonali antani

    હેલ્લો હિરેન્ ભાઈ..
    બ્લોગ વાન્ચી ને આનન્દ થયો. દિલ્હી ભારત નિ રાજ્ધાનિ હોવાથિ વ્યવસ્થિત આયોજન ધરવ્તુ શ્હેર છે.વાત રહિ ગુજરાત નિ તો અહિયાના લોકો ને સુધાર્વા નિ જરુર છે…અને ગર્વ નિ વાત છે કે સરકારે તમારા જેવા યોગ્ય પત્રકાર નિ કદર કરિ….
    i know there are mistakes in writing but it’s my 1st expereience to write in gujarati..and by the way all your notes are very nice..must say!

  2. મુર્તઝા પટેલ

    હિરેનભાઈ,

    આ તમારા ‘દિલ્હી’માં ના ‘રફી માર્ગનું વાંચીને તુર્તજ આ સોંગ યાદ આવી ગયું. ‘દિલ હી તો હૈ!..


    રફી માર્ગની સફર આમેય ક્યાં સહેલી હોય છે ને રફી સાહેબ સિવાય કોણ એના પર ચાલી શકે…ભાઈ?

    તમારા સફરનામાની વધુ રસપ્રદ વિગતો વાંચવાની ઈંતેઝારી રહેશે.

  3. krunalc

    દિલ્હી ઠગોના શહેર તરીક જાણીતુ છે અને મારો પણ અનૂભવ એવો જ રહ્યો છે પણ સમય જતા દિલ્હી બદલાઇ રહ્યું છે એ વાત જાણી આનંદ થયો. આ બદલાયેલી વર્તણૂંકનો શ્રેય કોમનવેલ્થ ગેમ્સને આપી શકાય.

    નિરૂપમા રાવને ઘણી વખત ટીવી પર નિવેદનો આપતા જોયા છે પણ મને એમના નિવેદનોમાં કાયમ નરમાશ વધૂ જોવા મળે છે અને એમના દરેક જવાબો એકદમ જોખી જોખીને બોલાતા હોય એવું મને લાગતુ હોય છે. કદાચ એ જ સારા પ્રવક્તાની નિશાની હોઇ શકે પણ થોડી ઘણી ઉગ્રતા લાવવી પણ જરૂરી છે. દર વખતે બિટવીન ધ લાઇન્સ ના ચાલે.

    1. hirenantani Post author

      કૃણાલ, અનુભવોની દુનિયા બહુ વિવિધરંગી અને અનેરી છે. શકય છે કે હવે પછી હું જાઉં ત્યારે મારા અનુભવો કદાચ જુદા પણ હોય. એક પત્રકાર તરીકે મને હંમેશા કોઇ બાબતની નેગેટીવ સાઇડ જોવાની ટેવ વધારે છે એટલે આ વખતે સભાન રહીને થોડાં પોઝીટીવ પાસાંનો ઉલ્લેખ કર્યો છે.

    1. hirenantani Post author

      નરેન્દ્રભાઇ, તમારી લાગણી અને આમંત્રણ માટે આભાર. વાસ્તવમાં મારી તૈયારી થોડી કાચી પડી. સિઓલ પહોંચ્યા પછી મોબાઇલ અને લેપટોપ ચાર્જીંગના પ્રોબ્લેમ બહુ નડયા. ત્યાં ટુ પીન પ્લગ જ ચાલે છે એવી ખબર ત્યાં પહોંચ્યા પછી પડી. અને વિદેશ મંત્રાલયવાળાએ અમારું શિડયુલ એટલું ટાઇમટાઇટ બનાવી દીધું હતું કે ત્યાં પહોંચ્યા પછી તમને સ્કેપ કરવા જેટલી પણ મોકળાશ મળતી ન હતી. પણ, તમારું આ દિલદાર આમંત્રણ હંમેશા યાદ રહેશે.

    1. hirenantani Post author

      આભાર દિપકભાઇ,
      હવે દિલ્હી આવવાનું કયારે થશે એ ખબર નથી. પણ, બહુ જલ્દી પાછા આવવું છે એ ચોક્કસ. કોઇ વાનગીની સુગંધ લીધા પછી તેનો ટેસ્ટ કરવાનું મન થાય તેમ હજુ તો મેં દિલ્હીની સુગંધ લીધી છે હજુ ટેસ્ટ કરવા આવવું જ પડશે.

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

w

Connecting to %s